ฉันทำไข่เจียว~
บ่นเรื่องแล็ปมาหลายเดือนแล้ว
และด้วยความอ่อนของข้าพเจ้าเอง ก็จะยังบ่นต่อไป
พาลทำให้ดัชนีความเชื่อมั่นในชีวิตดิ่งลงแดนลบ ปิดกระดานแดงเถือกทุกวัน เพราะนี่ควรจะเป็นสิ่งที่ทำได้ง่ายๆ ประหนึ่งทอดไข่เจียว
....แต่จะว่าไปแล้ว ไข่เจียวก็ไม่ได้ทอดง่ายนี่หว่า
ล่าสุดจึงได้รับความกรุณา (เป็นฉากหน้าของความเซ็งเป็ด เซ็งห่าน เซ็งหงส์) จากท่านอาจารย์มายืนเฝ้าระวังสังเกตการทำแล็ปของข้าพเจ้า ได้รับคำติเตียนมาเป็นจำนวนมาก แต่ก็ประสบผลสำเร็จในการแยกสิ่งที่ตอนนี้อยากจะขนานนามให้ว่าไอ้แถบคู่พิฆาตออกมาจนได้ในที่สุด
ทว่าเมื่อข้าพเจ้าต้องลงมือเองอีกครั้ง ก็ประสบกับความล้มเหลวอย่างงดงาม
แก้ปัญหาแบบตัดตัวเลือกจนเหลือสาเหตุน่าจะเป็นอยู่แค่สอง
กล่าวคือ เพราะฉันโง่เอง กับเพราะอาจารย์ไม่ได้ยืนอยู่ตรงนั้น
อาจารย์บ่น: รึว่าตัวผมจะมีออร่าอะไรบางอย่างออกมาทำให้แล็ปไม่เจ๊ง
ข้าพเจ้าบ่น: มวลของอาจารย์ทำให้มิติตรงนั้นบิดเบี้ยวค่ะ
ออกนอกโลกกันไปอย่างขำๆ หน้าตาเฉย
ยังไม่ได้ทดลองเอามวลขนาดเท่าอาจารย์มาตั้งไว้ขณะทำแล็ป แต่ครั้งล่าสุดผลลัพธ์ออกมาหน้าตาดีใช้ได้ทีเดียว
จึงสรุปได้ว่า สาเหตุทั้งมวลนั้นมาจากตรูโง่เอง จบ (ฮา)
อาทิตย์หน้าจะลองดูอีกครั้ง และอีกครั้ง เพื่ออัพสกิล
...มันเป็นสกิลจริงๆ นะนี่
ทอดไข่เจียวก็เหมือนกัน
เขียนวิธีทำเอาไว้ อ่านดูก็ไม่มีอะไร แต่ให้ทำจริงๆ มีเรื่องให้งงเพียบ
ตีไข่ให้ฟู...ตียังไงล่ะ แล้วฟูนี่มันเป็นยังไงล่ะ
เทลงในน้ำมันร้อนๆ....แล้วใช้น้ำมันเท่าไหร่ อย่างไหนคือร้อนๆ ล่ะ
มือไม่เคยจับกะทะจับตะหลิว ไม่เคยเจอไอร้อนๆ มันไม่คล่อง หยิบจับเคลื่อนไหวเงอะงะ ไม่มีทางได้ไข่เจียวหน้าตางดงามเลย
ข้อเสนอแนะ: ควรใส่คำแนะแนวสาขาวิชานี้เพิ่มลงไปด้วยว่า เหมาะสำหรับผู้ที่มีร่างกายแข็งแรงดีถึงดีมาก โดยเฉพาะแรงแขนและนิ้วมือ
พักนี้มีแมวลายสลิดตาสีเหลืองปรากฏตัวเป็นตัวละครลับ พบได้เฉพาะช่วงเย็นเท่านั้น
เจอกันครั้งแรกก็แหย่ด้วยกล่องนมเย็นๆ แปะลงไปกลางหลังเป็นการทักทาย
เธอสะดุ้งแล้วพุ่งปรู๊ดหายไป
นึกว่าจะกลัว ที่ไหนได้ เดินกลับมาไถขาเสียอย่างนั้น ลงมาหยุดนอนซุกตรงเท้าไม่ขยับไปไหนอีกต่างหาก
เข้าใจไปว่าเธอจะอ้อนเอาของกิน แต่พอส่งของกินได้ (ที่กำลังกินอยู่) ให้ดมแล้วเธอก็เมินหน้าหนีทันที
เจอกันอีกที เธอก็ยังชอบมาไถขาอยู่เหมือนเดิม
ไอ้การไถตัวของแมวนี่มันชวนให้เอ็นดู คนมักเข้าใจว่าเป็นอาการออดอ้อน
แต่จริงๆ แล้วมันคือการแปะป้ายว่าไอ้นี่ตรูจองตะหาก
พอคิดอย่างนี้แล้วจะเอ็นดูสัตว์โลกน้อยลงเป็นอย่างมาก
(นี่คือข้อเขียนฮาวทูไม่เอ็นดูสัตว์รึไง?)
