จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า

สวัสดีค่ะ

สวัสดีวันจันทร์  ด้วยเรื่องพระจันทร์

พักนี้กลับบ้านมืดค่ำ  ยิ่งเป็นหน้าหนาว  อาทิตย์ลาเร็ว  ได้เห็นพระจันทร์บ่อย
เวลาเดินเข้าซอยเราจะมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก  เหมือนเดินตามพระจันทร์ทุกวัน
ถ้าอารมณ์ศิลป์กว่านี้อีกนิดก็จะบอกว่า  ฉันกลับบ้านโดยมีพระจันทร์นำทาง
...ซึ่งไม่เป็นความจริงแม้แต่น้อย  ฮ่า

การแหงนหน้ามองพระจันทร์ให้ความรู้สึกที่พิเศษ
คนเราเมื่อแหงนหน้ามองใคร  ถ้าไม่เป็นเพราะเราตัวเตี้ยกว่าเค้า  ก็ต้องเป็นเพราะเค้าอยู่ในฐานะที่สูงกว่าเรา
เมื่อแหงนหน้าขึ้นแบบนั้น
ภายใต้แผ่นฟ้าและแสงจันทร์ที่เรามองขึ้นไปหา
ตอนนั้นเป็นอีกวินาทีหนึ่งที่ทำให้เรารู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ของสรรพสิ่ง เทียบกับความเล็กน้อยของมนุษย์คนหนึ่ง
แต่มนุษย์คนนั้นก็ช่างมี "ความเป็นตัวตน" ที่ใหญ่บานคับช่องเหลือเกิน
"...ลดลงซะบ้างนะแก"

ทุกๆ คืน  พระจันทร์ไม่เคยเหมือนเดิม
จากเสี้ยว  เป็นครึ่ง  และเป็นดวงกลม  สว่างอยู่กลางฟ้า
แล้วก็ย้อนกลับ  จากดวงกลม เป็นครึ่ง  เป็นเสี้ยว  แล้วมืดหายไป
เป็นข้อเท็จจริงที่ใครๆ ก็รู้
แต่การได้เฝ้ามอง  ได้เห็นความเปลี่ยนแปลง
ทีละเล็กละน้อย
เตือนใจเราที่คุ้นชินกับความแน่นอนที่ถูกสร้างขึ้นทุกครั้งว่า
ความเปลี่ยนแปลงเป็นธรรมชาติและนิรันดร์

คืนวันก่อน  พระจันทร์เต็มดวง 
แสงสีเหลืองนวลอันอ่อนโยนท่ามกลางเมฆหมอกเคลื่อนคล้อยราวม่านบาง
ภาพนั้นคงไม่แตกต่างจากภาพที่คนเมื่อซักร้อยซักพันปีก่อนได้เห็นเมื่อแหงนหน้าขึ้นนัก
บนดวงจันทร์ถึงได้มีเทพธิดา
และภาษาไทยถึงได้มีคำมากมายที่เปรียบหญิงสาวประหนึ่งดวงจันทร์
ความงดงามที่สะท้อนจับใจผู้คนมาทุกยุคทุกสมัยเช่นนั้น
...เหมือนเป็นนิรันดร์ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลง
....แปลกดีแฮะ

ในภาษาอังกฤษมีคำว่า lunatic ที่มีความหมายประมาณ บ้า เพี้ยน สติแตก ประสาท เทือกๆ นี้
ที่มาของคำๆ นี้น่าสนใจมาก  คือมาจาก luna ซึ่งก็คือพระจันทร์
ด้วยความเชื่อว่า  แสงจันทร์มีอิทธิพลทำให้คนเป็นบ้าไปได้
และสิ่งแปลกประหลาดมักเกิดขึ้นใต้แสงจันทร์
...มนุษย์หมาป่ายังกลายร่างในคืนจันทร์เต็มดวงเลยนี่นา
...อ้าว  แล้วตกลงคนเห็นพระจันทร์เป็นเจ้าหญิงหรือเป็นแม่มดกันแน่นะ ^ ^

ในเรื่องดราก้อนบอล  มีฉากนึงที่ผู้เฒ่าเต่าพูดว่า  พระจันทร์น่ะเรอะ  ฉันทำลายทิ้งไปแล้วล่ะ
วงเล็บในใจ - โกคูจะได้กลายร่างเป็นลิงยักษ์ไม่ได้ ^ ^
บลูม่า (มั้ง?) ก็เลยบ่นขึ้นมาว่า  แย่จัง  ต่อไปนี้ก็อดชมจันทร์น่ะสิ
แต่พอคิดไปคิดมาแล้ว  เราว่ามันแย่กว่าแค่อดชมจันทร์
คนยังว่า เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว
แล้วดาวหายทั้งดวงมันก็ต้องสะเทือนจักรวาลน่ะสิ ^ ^
คิดอย่างเล่นๆ ว่า 
อย่างน้อยระหว่างโลกกับดวงจันทร์  ถ้าดวงจันทร์หาย  แรงดึงดูดที่ทำน้ำขึ้นน้ำลงบนโลกก็ต้องหายไป
แค่คิดว่าทะเลเลิกขึ้นลงอย่างเดียว  โลกก็เปลี่ยนไปมากมายแล้ว
ยิ่งถ้าคิดไปอีกว่า  มวลของดวงจันทร์ทั้งก้อนหายไป  มันต้องเกิดการเปลี่ยนแปลงของดวงดาวต่างๆ ที่เหลือเพื่อปรับสมดุลของแรงดึงดูดระหว่างกันใหม่แน่ๆ เลยล่ะ
...ผู้เฒ่าเต่าทำในสิ่งที่เป็นอันตรายใหญ่หลวงต่อโลกไปซะแล้ว อุๆๆ ^ ^
อ.โทริชิม่าเอาจีเพ็นจิ้มแล้วบ่น....คุณจะคิดอะไรมากมาย  ก็การ์ตูนนี่ครับ

ถึงท้องฟ้ากรุงเทพจะไม่ค่อยมีดาว
และถูกรบกวนด้วยแสงไฟฟ้าจ้าอยู่บ่อยครั้ง
แต่พระจันทร์ก็ยังอยู่ที่นั่น  ยังส่องแสงสว่างนุ่มประดับบนท้องฟ้ายามค่ำคืน
และเป็นแรงบันดาลใจมากมายให้ชาวโลกมาแต่อดีตกาล
...ว่างๆ แหงนหน้ามองพระจันทร์บ้างมั้ยคะ?
อาจจะปิ๊งอะไรที่ฟุ้งซ่านยิ่งกว่าไดเราวันนี้ก็ได้ วะฮ่า ^ ^

Cherie
19 ธ.ค. 2548 เวลา 00:04 น.