สองเท้ากับกล้องก็พอ....เอ่อ...โค้ทซักตัวกับหมวกด้วย
วันที่ท้องฟ้าหมองหม่น ท้องถนนไร้ผู้คน....
(จะไปมีได้ไง วันอาทิตย์ ใครเค้ามามหาลัยกันห้ะ)
กิ่งก้านยืนต้นเปล่าเปลือยในสายลมเยือก....
(...แล้วไอ้ที่ห้อยๆ อยู่เป็นลูกนั่นแต่กล้องเอ็งเจือกถ่ายไม่ชัดเองคืออะไร?)
เมล็ดแห่งความหวังซุกกายในอ้อมกอด ท่ามกลางความเหน็บหนาว...
(อีเด็กเมืองร้อนตื่นเต้น นานๆ จะเห็นแฟมไพนัส อะหุๆๆ)
ความงดงามจะคลี่แย้ม แต่งแต้มวันฟ้าหม่น...
(ดอกบ๊วยบานแว้วครับพี่น้อง~~~~~)
จนกว่าจะถึงคราที่แสงตะวันอุ่นฉายฉาน...
(...ตราซากุระสีทองแจ่มจ้า....มันคือ...ตึกที่ทำการตำรวจเขตตะวันออกแถวมหาลัยอิฉันนั่นเอง วะฮ่า)
เบิกหนทางสู่เส้นขอบฟ้ากว้างใหม่....
(อยู่มาเกือบเดือนเพิ่งรู้ว่าเดินไปครึ่งชั่วโมงจากหอตรูก็เจอทะเลแล้วว่ะ ให้ตายเถอะ มีชายหาดด้วยนะเอ้า)
หากยังไม่ปล่อยมือไปไหน ก็จะเดินไปด้วยกันเสมอ....
(คุณพ่อในวันครอบครัวกับคุณลูกชายจูงมือกันออกมาซื้อการ์ตูนในเซเว่นฮ่ะ ระหว่างรอสัญญาณไฟ คุณแม่โทรมาจิกผ่านมือถือ วะฮ่า)
ต้องการความซาบซึ้งในจังหวะย่างก้าวของชีวิต กรุณามองผ่านวงเล็บไป
แต่ถ้าต้องการฟีลว่าอิฉันมานั่งเมาท์ให้ฟัง โปรดอ่านควบเจ้าค่ะ ^ ^
วันอาทิตย์ไปเดินเที่ยวเล่นแถวๆ บ้านกะแถวมหาลัย
ถึงเราจะไม่ได้ไปไหนไกล ไม่ได้ไปที่ไหนที่ปรากฏอยู่ในโลนลี่แพลเน็ต
แต่เราชอบเที่ยวแบบนี้แหละ ไปเรื่อยๆ ด้วยสองเท้า
หาความสุขจากสิ่งเล็กๆ น้อยๆ
ง่ายๆ สบายๆ แค่นี้ก็หมดได้เป็นวัน ^ ^
เห็นดอกบ๊วยแล้วเรานึกถึงคุณครูมัตสึซากะ
อุเมะสวยขนาดนี้เชียวนะ ^ ^
ตึกสำนักงานตำรวจนั่น....พอเห็นตราซากุระแล้วเรานึกถึงตุ่นขึ้นมาอันดับแรก ^ ^
(เฮ่ย...นี่ฟุกุโอเกะเฟร้ย บ่ใจ้โตเกียว ไม่ต้องเหล่หาเลยป้า)
ด้วยความคิดถึงเลยยกกล้องถ่าย
...สิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริงครับท่านผู้ชม อิฉันกดแชะแรกไป บัดนั้นเองเมฆก็เคลื่อนออก ลำแสงสีทองสาดส่องลงมาจากฟ้าราวแสงสวรรค์นำทาง ดอกซากุระสีทองนั่นสะท้อนแสงเป็นประกายแจ่มจ้า ประหนึ่งความภาคภูมิใจของคุณธรรมและมวลหมู่ตำรวจผู้อุทิศตนเพื่อพิทักษ์ความถูกต้อง ...
(น่าน....ไปไหนแล้วเอ็ง กลับม้าาาาา)
ก็เลยอีกแชะสิคะ แสงอุตส่าห์เป็นใจเยี่ยงนี้แล้ว ^ ^
หน้าตึกมีประกาศจับด้วยแหละ อะหุๆๆ
เจอหน้าใครคุ้นๆ บ้างแมะ ^ ^
มิสเตอร์โดนัทลดทุกชิ้นร้อยเยน ด้วยความตะกละ อิฉันเลยไปใช้บริการมา
ตั้งใจหยิบมาแต่อันที่ดูเหมือนจะแพง...เอ้ย...อันที่กลับไปแล้วไม่ได้กินแน่นอน
แต่นแต๊นนนน เรามากินขนมรอบดึกกันเถอะ ^ ^
ไอ้นี่....ชื่ออะไรหว่า ลืม แต่น่ารักดี ^ ^
ชิ้นซ้ายโปะหน้าด้วยครีมกับเม็ดน้ำตาลผสมผงชาเขียวกรุบๆ อันขวาเป็นครีมกับวอลนัท
เนื้อโดนัทนี่....กัดไปคำแรก อิฉันเกิดมโนภาพของเค้กกล้วยหอมขึ้นมาในบัดดล
พอใช้ได้ค่ะ เฉยๆ
และไอ้นี่...พอนเดอริง ไส้ถั่วแดง....เค้าว่างั้นนะ
พอนเดอริงผ่าครึ่งโปะครีมถั่วแดงค่ะ
แต่อันนี้อิฉันไม่ค่อยเห็นด้วยว่ามันจะถั่วแดงตรงไหน มันหวานครีมไปซะหมดมากกว่า
ก็เจ๋ยๆ เฉยๆ อีกแหะ แต่มันลดเหลือร้อยเยนแล้ว อภัยให้ได้
ไอ้นี่หยิบมาเพราะความอยากกะทันหัน...
ปังแกง+++แหะ
หะแรกว่าจะไม่ถ่ายละ แต่กัดไปครึ่งก้อนแล้วประทับใจ....
เหว่ย...งกไส้เจง แฉซะ เหอๆๆ
ดีสุดเรื่องกาแฟเติมฟรีแบบไม่เลิกจนกว่าระดับคาเฟอีนในกระแสเลือดจะสูงกว่าค่าที่แนะนำ ^ ^
พอนเดอริงที่นี่มีการ์ตูนโปรโ+++้วย เป็นสิงโตตัวน้อยที่หัวเป็นวงพอนเดอริง ชื่อ "พอนเดอไลอ้อน"
แล้วก็ตามฟอร์แมต...ต้องมีผองเพื่อนในทุ่งสะวันนา เป็นสารพัดสัตว์ที่หัวเป็นโดนัท
พบกับเรื่องราวสนุกสนานของพวกเค้าได้บนกระดาษรองถาดที่มิสเตอร์โดนัท วะฮ่า
...เราชอบไอเดียคนญี่ปุ่นก็ตรงนี้เรื่องนึงล่ะ สามารถทำให้ทุกอย่างน่ารักน่าเอ็นดูได้จริงๆ
แอบชักกล้องมาถ่ายเจ๊โต๊ะตรงข้ามเพื่อยืนยันว่า เค้าขายราเม็งควบโดนัทเป็นเซ็ตจริงๆ ค่ะ
อัพแก้เบื่อจากการทำงาน
ขอให้มีความสุขกันทุกคนจ้า ^ ^/
Cherie
1 มี.ค. 2549 เวลา 20:44 น.
ป้าเอ๊ย~~ เด๋วก็ได้กลายเป็นแมวดำตัวกลมป้อกไปจริงๆ หรอก ^^a
ประโยคเหนือรูปนี่อารมณ์สุนทรีย์มากเลยป้า แต่พอมาเจอในวงเล็บ....กร๊ากก~~~ (หมาป่ากลิ้งไปกลิ้งมา)
ตราซากุระ...มะกี้เพิ่งนั่งดู+เม้าท์ 432 ไปหนินะ เหอๆๆ ช่างเป็นตอนที่น่าเอาไปแกล้งตุ่นเป็นอย่างยิ่งจริงๆ กร๊ากก~~~
ตุ่น~~~ ซาโต้งอนทาคะจัง น่ารักมากก~~~~~~ ^^
ป้า :: เฮ้ยลุง ไม่ใช่บล็อกหลุมตุ่นนะ - -"
ลุง :: เอาน่าๆ เดี๋ยวตุ่นก็ต้องมาอ่านเชื่อจิ เหอๆๆ (รึป่าว??)
ป้า :: ...ปัญหาก็คือ ตุ่นมันจะมาหลอนตายในนี้อะดิ๊ >_<
แฉ~~~ ป้าอู้งานนั่งอัพไดไม่ยอมกลับหอ~~~ เหอๆๆ
...(ว่าแล้วหมาป่าก็รีบวาร์ปออกจากไดแมวดำหายไปในทันที)...
เจ้าแฟมไพนัสนั่น...
เป็นพวก Naked Plant ป่าวคับ?
แล้วที่เห็นอยู่ตรงกลาง
เป็น Cone ของมันป่ะ?
แล้วมันมีทั้งตัวผู้ตัวเมียเลยเหรอพี่?
ปล.คิดได้เนอะ - -" กัดโดนัทแล้วนึกถึงเค้กกล้วยหอม...
ดูรูปแล้วได้แรงบรรดาลใจ วันนี้แดดออก ไปถ่ายรูปแถวๆนี่บ้างดีกว่า ^^
... แต่ราเม็งกับโดนัทนี่มันกระไรอยู่นะครับ : )
ขอบคุณครับ สวัสดีครับ
ภาพสวยอะ เห็นได้ถึงเช้าวันใหม่ที่มาถึง~ แต่ไอ้วงเล็บข้างล่างนี่เตือนช้าไปสุด ๆ เลยนะป้า ^ ^ 5555+
คราซากุระ...แว้บแรก นึกว่ามหาลัยป้า ( แต่ใจก็เตลิดไปถึงกรมตำรวจแล้ว~~~) อ้อ ๆ มันเป็นที่ทำการกรมตำรวจจริง ๆด้วย อ๊า~~~@^ ^@
ดอกบ๊วยสวยจัง ( แอบฮาคุณครูมัตสึซากะ 555+ ) ทะเลงามมากป้า ~ >w<
แฟมไพนัสไม่รู้จักหรอก แต่แปลกดีแฮะ มันเหมือนของหล่นอยู่ในกอหญ้ายังไงอย่างนั้น แต่พอเห็นคนข้างบนพูดถึงโคน โอ้ใช่โคนจริง ๆด้วยนึกว่าคิดไปเอง ^ ^';
หุ ๆ แมวดำกลิ้งได้เร็วขึ้นแน่ ๆ เลย 555+~ ไอ้ไส้แกง+++นี่น่ากินจิ๊บเลยวุ้ย~>w< กาแฟเติมไม่นนี่สุดยอด !!!! เห็นด้วยที่ว่าญี่ปุ่นอะไรก็น่ารักไปหมด ^ ^
ส่วนโดนัท...น่ากินง่ะ แง้วว~~ ^ ^ โนะว่าป้าน้ำหนักขึ้นแหงๆ เลย แมวดำตัวกลมป๊อก (กี้?) จะกลมแข่งกะก็อดซี่รึเปล่าป้า... เหอๆๆ ^ ^ ให้ความรู้สึกว่าป้ากินแต่โดนัท ขนม และ คาเฟอีน ^ ^;; เป็นห่วงสุขภาพป้าเน้อ~~~ ^ ^ (คาดว่าป้าคงกินอย่างอื่น แต่ชอบแฉขนมให้โนะอยากกินมากกว่า ฮ่า)
ป้าอย่าลืมซื้อหนมมาฝากโนะน๊า~~~~~~~~>_<
ลุง :: ป้าซื้อมา... แต่กว่าจะถึงมือโนะป้าก็กินหมดแล้ว ^ ^
ป้า :: เมี้ยว~~ ^ ^
...ไม่แปลกเลยที่บางทีอุราเหมือนจะปลีกตัวออกจากเพื่อน ๆ ในบางครั้ง ก็เพราะเหตุนี้แหละ
ป้ากลับมาป้าอาจจะพบว่าตัวเองน้ำหนักขึ้น ^ ^ (หลบฝูง mfo) แต่ละอย่างก็น่ากินเหมือนเดิมเน้อ ^ ^
....อ่านจบเกิดความคิดว่าโคดอยากไปอยู่รัสเซียเลยแฮะ จะได้หนาวตายให้สมใจ ฮ่า~~
ขนมหวานๆๆ
หมู่นี้ป้ากินขนมเยอะจังแฮะ ระวังลงพุงนาจ๊ะ~~~(แล้วจะช่วยอนุโมทนา)
หมู่นี้ไม่มีเวลาออนเลยแฮะ การบ้านสุม วันหยุดก็ไม่มี นอนดึกตื่นเช้าอีก ทำลายอารมณ์ศิลป์ชั้นหมด(พูดอย่างกับว่ามี เหอๆ) เฮอะๆๆ- -
อ๊าก ส่งรูปมาหน่อยจิ ขี้เกียจอ่านโค้ดว่ะ^w^
ท่าทางที่ 'จารย์ บอกว่ายูอ้วนขึ้นเนี่ย คงมิใช่น้อยแล้วนะเจ๊ หุหุ
เอารูปหนมมาล่อให้กิเลสเราพุ่ง....ว่าแล้วเดินไปเปิดตู้เย็นดีก่า.... : p
ช่วงนี้งานการท่วมหัว เอาตัวไม่รอด...อ่านไดเจ๊แก้เบื่อจากการทำโปสเตอร์เช่นกัน
สู้สู้ เด้อค่า
อย่าเอารูปโดนัทมายั่วคนเป็นหวัดกินอะไรก็ไม่ค่อยอร่อยให้หิวตอนดึกจิ๊!!!
ว่าแต่เมื่อกี้เราอ่านมิตเตอร์โดนัทเป็นมิตเตอร์โคนันล่ะ//555+
อยากก้าวขาออกนอกประเทศนี้บ้างจังเลย อยากไป อยากไป
อยากกินมิสเตอร์โดน๊าทททท อยากกินแองเจิ้ลครีมมมมม (ปีนี้อิฉันจะได้หนีไปกินหรือเปล่าเนี่ย เฮ้อ)
เมื่อวานเพิ่งจะมีงาน bye'nior ผ่านไป เสียดายมากที่เชอร์รี่ไม่ได้มา..แต่เพื่อนทำ CD เก็บภาพเก่าๆไว้แล้ว กลับมาแล้วก็อย่าลืมแวะเวียนมาเอาได้ทุกเมื่อเน้อ !