ถึงเธอในที่อันแสนไกล ขอให้สุขสันต์วันเกิด
ใต้ฟ้าเหนือพิภพนี้มีมนุษย์เพียงหยิบมือเดียวที่เราจำวันเกิดได้และถึงเขาจะไม่ใช่มนุษย์ แต่เราก็จำวันเกิดเขาได้อย่างขึ้นใจยิ่งกว่าใครๆ
........
....ถอนใจหนึ่งเฮือก
ไอ้ฉันนี่มันช่างโอตะคุเกินเยียวยาเสียจริง
..........
ผ่างงงง คุณรู้ตัวว่าคุณบ้าโคนันเมื่อ....
คุณฉลองวันเกิดให้โคนันเสมือนวันเกิดเพื่อนคุณ
..............
วันนี้วันเกิดโคนันคุงค่ะ
ครบรอบกี่ปีแล้วอย่านับ สิทธิพิเศษของการเกิดเป็นการ์ตูน คนอ่านแก่ตายกี่ชาติเขาก็จะยังเป็นหนูแว่น 7 ขวดเยาะเย้ยอายุเราต่อไป
เอาโคนันคุงมาวางไว้เป็นเกียรติเป็นศรีแก่บันทึกรายเดือนซักหน่อย
(ตกลงกลายเป็นรายเดือนไปแล้วรึ)
....วาดได้แต่โพสต์สิ้นคิดแหะ... ก็อิมเมจโคนันในความคิดเราเป็นแบบนี้นี่นา
เก๊กกระจาย อวดดี น่าหมั่นไส้ เท่นักรึไงห้ะไอ้น้อง สงเคราะห์แป๊บเหล็กฟาดท้ายทอยเตือนความจำซักทีมะ เอิ๊ก
พูดอย่างงี้ประจำ แต่คนมันก็ดันเท่จริงๆ ซะด้วยสิน้า
ฮีโร่ก็คือคนบ้าที่กระโดดตูมเข้าไปกู้โลกเป็นคนแรก
แล้วไอ้หนูนี่ก็เป็นคนแบบนี้จริงๆ
เป็นคนแรกที่วิ่งตรงเข้าไปปะทะกับสถานการณ์คับขัน
จะโง่หรือจะบ้ายังไงก็ตาม แต่โคนันก็เก่งพอจะเอาตัวให้รอดมาได้ถึงทุกวันนี้
เอาตัวเองรอดคนเดียวไม่พอ เอาคนรอบข้างที่ตัวเองทั้งรักทั้งห่วงรอดมาได้ด้วย
นี่แหละถึงเป็นคนที่พึ่งพาได้ ใครๆ อยู่รอบข้างก็บอกว่าอุ่นใจ (แม้จะหวาดระแวงไปพร้อมกันว่าอยู่ใกล้ไอ้นี่แล้วจะมีคนตาย ฮ่า)
จะน่าหมั่นไส้ขนาดไหนก็เถอะ แต่นายนี่มันช่างพระเอกซะจริงๆ
...แหงนหน้าไปดูหมดย่อหน้าข้างบนนี่....
สาบานได้ว่าเขียนขึ้นด้วยความรักและเอ็นดูโคนันคุงจริงๆ น้า เอิ๊ก ^ ^
สุขสันต์วันเกิดน่อโคนันคุง
ดีใจจริงๆ นะที่ได้รู้จักนาย ^ ^
เจ็บใจจริงๆ แต่ก็ต้องบอกว่านายเท่ห์มาก
รักนายนะ โคนันคุง ^^
ปล. ปีนี้ก็ระวังตัวอีกปีนะ หึหึ
อ่า...วันเกิดเพื่อน รึวันเกิดใครๆ เราลืมได้ (และลืมบ่อยมากๆ ปีนี้กี่คนแล้วเนี่ย แหะๆ) แต่วันเกิดนาย ทำไมเราจำได้นักหนา หา!
สีหน้าโคนันภาพนี้กวนดีจังค่ะ แต่ก็น่ารัก ^^
7 ขวบตลอดกาล ฮิ้วววว~
โคนันคุง ขี้เก๊ก ~
แต่เท่ห์จริง ๆ ต้องยอมรับ อิอิ
กะแล้วเชียวว่าป้าต้องมาอัพวันนี้
เอิ้ก ๆ ๆ
กลายเป็นรายเดือนซะแล้ว
สุขสันต์วันเกิดโคนันคุง~~~ รู้ว่านายเป็นพระเอกนะ แต่เพลาๆ เรื่องโดดเข้าหาเรื่องซวยเรื่องวุ่นๆ หน่อยก็ดีนา ...อ้ะ ไม่ได้เป็นห่วงว่านายจะเป็นอะไรไปหรอก แหม่ นายมันมีดีกรีพระเอกเป็น license อยู่แล้วนี่ ^^ ...เป็นห่วงรันจังนะรู้มั้ย~~ อย่าทำให้รันจังเค้าเป็นห่วงนักซี่~~~ ^^
ป้า :: นึกแล้วว่าลุงต้องมามุขนี้ ^ ^
ลุง :: อยากสุขสันต์วันเกิดรันจังมั่งหง่า~~~ จ๊านน~~~ บอกวันเกิดรันจังมาน้า~~~~ TT__TT
ทุกคน :: (เหงื่อตก) อ่านะลุง...
ในชีวิตจะจำวันเกิดคนได้ซักกี่คนนา? มานั่งนึกดู ถ้าไม่นับคนในครอบครัว ส่วนมากก็จะจำวันเกิดแต่คนไกลตัวแฮะ เหอะๆ (ก็ดันมาเกิดใกล้ๆ คนรู้จัก รึไม่ก็ตัวเอง 555)
วันนี้อุตส่าห์เก็บเค้กมันเทศไว้กินฉลองวันเกิดโคนันคุงแท้ๆ แต่มดมันดั๊นเอาไปกินซะนี่ อดกินเลย T_T
แต่เพื่อความปลอดภัย ขอไม่อยู่ใกล้โคนันละกันนะ แหะ แหะ
หุหุถึงยังไงโคนันยังเจ็ดขวด(???)
ตลอดกาล 55555+ ไม่โตๆ
(แล้วตังเมก็อายุเยอะขึ้น แก่ขึ้นทุกปี ตลอดเหมือนกัน T.T)
ปีนี้ขอให้โคนันโชคดีนะ ควันหลง HBD
เพราะเวลาเจ๊ซื้อของ เจ๊ไม่เคยดูราคาเลยว่ะ
จริงๆนะ ไม่ได้โม้
แฮปปี้เบิร์ธเดย์โคนันคุง หึๆ
ปล. อยากให้เจ้วาดโคนันคุงตอนกะลังเล่นควงจานง่ะ เอาตอนที่กำลังจะควงจานใบที่10 แล้วไอ้9อันแรกก็ทำท่าจะตก โคนันคุงก็เลยพยายามจะกู้คืนในขณะที่ยังพยายามเก๊กอยู่ กรั่กๆๆ
เป็นไง ไม่โหลแล้วนะ?
เอ้า สุขสันต์วันเกิดโคนันคุงหลายขวบกับอีก 1 สัปดาห์ ~!!! วะฮะฮ่าๆ!!!! ^ ^
อ่านป้าแสดงความเอ็นดูต่อโคนันแล้วขำ เอิ้ก แต่หมอนี่ก็พระเอกเหลือเกินจริง ๆแฮะ ดูบทบาทและเคราะห์กรรมแต่ละตอนที่นายต้องเผชิญนี่มันสนุกแค่ไหน รู้รึเปล่า 55555 !! ^ ^ เอาเถอะ ขอให้ได้ซีนเด็ด ๆอีกเรื่อยๆ นะ~~~ ^ ^
^ ข้างบนนั่นใครอะป้า ? ^ ^'
(ตุ่นๆๆ...ตุ่น~~~ลาลาล้า เพลงอะไรหว่า)
ฉลองวันเกิดโคนันด้วยการขุดโคนันมาอ่านรวดเดียว ตั้งแต่ 4 ทุ่ม-ตี3 >w<
(เหมือนที่ฉลองเมื่อปีก่อนเลย ฮ่าๆๆ)
(แอบจิ้มๆภาพโคนันที่ป้าวาดด้วยความเอ็นดู ฮ่าๆเฮ้ย)