หายไปนาน....
ทำหนังสือมาหนึ่งเล่ม ตั้งชื่อให้ว่า D.C.Anth อ่านว่า เดะแค่นโตะ (เติมโตะเพื่อเน้นว่าเนื้อหาหนังสืออิงความยุ่นเต็มขั้น) โค้ดเนมว่า "แอนโธเด็กแว่น"
ที่มาของชื่อก็คือ Detective Conan Anthology ตรงๆ ตัวอย่างสิ้นไร้ซึ่งความคิดในการตั้งชื่อ
หน้าปกเป็นเยี่ยงนี้ แต๊น~~~

เป็นงานที่รวมความประทับใจอันซาบซึ้ง (?) ในฐานะแฟนโคนันไว้อย่างเต็มเปี่ยมดังนี้
- พิมพ์ขึ้นในวันตายของมัตสึดะ จิมเปย์ ตัวละครที่ทำสถิติออกโรงน้อยช่องแต่ได้รับความนิยมล้นหลามที่สุด (วันไหนเหรอ...วันนี้ไง)
- คณะคนเขียนในแอนโธเล่มนี้แทบทุกคนมีประวัติและเลเวลโคนันมาเนียระดับ SS (ลดหลั่นลงไปบ้าง แต่ไม่รักกันจริงจะมาเขียนฤา แม่นบ่)
- เป็นโปรเจ็คท์ที่เริ่มขึ้นมาอย่างขำๆ โดยเจ๊เฮย์ชิน ("มาทำแอนโธกันเถอะ" จบ!!) แต่ดันมีคนบ้าจี้เอาจริง (ใครล่ะ....ตรูเองนี่หว่า กร๊าก) ทั้งที่ไม่คิดว่าจะมีคนโดดลงมาเล่นด้วยเยอะนักแต่เสียงตอบรับมาร่วมงานด้วยกันดีกว่าที่คิดและเหนือความคาดหมายมาก ("ทำไมไม่บอกกันบ้าง!!") เป็นเรื่องที่ประทับใจอันดับหนึ่งตั้งแต่เริ่มโปรเจ็คท์นี้เลย
- เป็นงานที่.....มันจะมีเส้นตายไว้ทำแป๊ะอะไรฟระ!!! ( O{}O )/
- จำนวนหน้ากับราคาช่างมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับโคนันจริงๆ ฮา~ (สี่แปด69 หน้า ราคาเท่าเบอร์สายด่วนญี่ปุ่นเด๊ะ)

ขายงาน Comic Season #3 วันอาทิตย์ที่ 12 พ.ย. นี้ ตึกฐานเศรษฐกิจครับผม
ไซต์งาน >> http://www.cyberzue.org/comicseason
ที่สุดแห่งโปรเจ็คท์ D.C.Anth
- ส่งงานเร็วสุด.....โทมะ -
เป็นสี่ช่องจบจะเร็วก็ไม่แปลกใช่มั้ยคะเก็นตะ แต่โทมะส่งงานหลังตกปากรับคำว่าจะเขียนงานมาลงภายใน 48 ชั่วโมงนะอายูมี้~~ (รูปฮะเระๆ หน้าสุดท้ายนั่นก็ไม่เกินสามวันหลังไอเดียตกฟาก)
- ส่งงานตรงเวลาสุด....kyo -
เป็นมือปั้นโดจินเพียงคนเดียวในเล่มนี้ที่ส่งงานตรงเดดไลน์เดิม ภายหลังเจ้าตัวเปิดเผยเหตุผลที่ผมทำได้ครับว่า "อ้าว เดดไลน์เลื่อนแล้วเหรอ!?!?"
- ตัวอย่างการส่งงานดีสุด.....ลุง -
เป็นบุคคลผู้ส่งงานก่อนเส้นตายเป็นเดือน เสร็จสรรพก็มานั่งดูชาวบ้านปั่นงานหามรุ่งหามค่ำอย่างสบายใจพร้อมหมัดฮุค "บอกแล้วให้รีบทำตั้งแต่เนิ่นๆ" กร๊าซซซซซ หนูผิดไปแล้ว (TT _ TT )) ) )
- ดวงอับที่สุด.....กิ้งก่า -
เหตุผลโปรดไปเค้นเอากับคอมคุงของกิ้งก่า โทษฐานชอบมาแกล้งตายช่วงงานยุ่ง...จำไว้เรย~~
- หืดขึ้นคอสุด....เจ๊เฮย์ชิน -
เจ๊อย่าเพิ่งถอดใจไม่ส่งงานนะ...สามหน้าห้าหน้าก็เอา แล้วเจ๊เฮย์ผู้เป็นต้นคิดโปรเจ็คท์ก็บังเกิดพลังฮึดพวยพุ่ง ปั่นงานส่งทั้งที่เกือบถอดใจแล้วจนเสร็จตอนตีหนึ่งของวันที่จะเอาไปส่งโรงพิมพ์พอดี๊พอดี ไชโย~~
- เหงื่อตกเอฟเฟ็คท์สุด.....ชุน -
กว่าจะเห็นเป็นปกแบบนี้ได้กองบอกอปาดเหงื่อซ้ายปาดเหงื่อขวาลุ้นสุดตัวว่าตกลงตรูจะได้ปกรึต้องเอาหน้าขาวๆ พาด UNTITLED ตัวดำๆ ยาวเต็มหน้าแทนล่ะเนี่ย ฝ่ายคนวาดเองก็ปาดซ้ายปาดขวาลุ้นเช่นกันว่างานตรูจะผ่านไหม ตรูจะได้เก็บกระเป๋าไปเที่ยวทะเลซะที (ฮา)
- แป้กสุดในเล่ม.....ฉันเองแหละ กร๊าก -
คำแรกที่ลุงเอื้อนเอ่ยหลังอ่านจบคือ "...ป้า....จบงี้เลยเรอะ....."
- ดราม่าสุด....ตุ่น -
โฆษณาข้างบนไงฝีมือตุ่น ดราม่าจริงๆ เห็นมั้ย ครบรสทั้งสุขโศกสลดโทสะโมหะอิจฉาริษยานานามากมาย
.....รู้สึกจะแซวคนเขียนแทบจะยกเล่มละ ขาดแค่ KAO, Destari กะคิลคุง เอิ๊ก ^ ^;
งานนี้เป็นงานแรกที่ทำขายเป็นเรื่องเป็นราวค่ะ ไม่รู้ว่าผลตอบรับจะเป็นยังไงบ้างแฮะ ถึงจะแซวกันเองว่าคนซื้อก็ไม่พ้นอัฐิยายซื้อหนมยายนั่นแหละ แต่เราก็หวังว่างานนี้จะไปถึงมือคนอื่นๆ นอกวงชนชาวบ้าโคนันอยู่บ้าง เพราะงานนี้เป็นงานที่เราภูมิใจเสนอแทนคนเขียนทุกๆ คนเลยล่ะค่ะ มั่นใจว่าคุณภาพงานไม่น้อยหน้าใครแน่นอน ^ ^
ไว้ลุ้นวันอาทิตย์เน้อ
สนุกกับโปรเจ็คท์นี้มานาน เหลือแค่ขายละ คิดๆ ไปก็เหงาเหมือนกัน เพราะงานเทศกาลมันสนุกตอนเตรียมงานนี่ล่ะ ^ ^
ท็อปชาร์ตอิฉันช่วงนี้....ทำไมไม่รู้ แต่เดาว่าเป็นอาฟเตอร์ช็อกจากโคอิวะ
愛内里菜 -- Delight
ขยายความจากหัวข้อหนก่อนหน่อย เดี๋ยวโคนันคุงน้อยใจตาย ^ ^;
เราลองแกะทั้งหน้า KID ทั้งหน้าโคนันดู แต่หน้า KID นี่แกะพลาดแบบนึกไม่ออกว่าจะแก้ยังไง เลยเหลือแต่โคนันเป็น the survivor ตัวเดียว ฮา~
ชะตากรรมล่าสุดของโคนัน-โอ-แลนเทิร์นตอนนี้....
จุดได้แค่คืนเดียว คืนที่สองไฟลาม ติดหน้าโคนันคุง ไหม้ไปเสี้ยวนึงแหล่ว ไม่น่าเลยโคนันคุง....ก็ว่ากลิ่นอะไรไหม้ๆ ตอนนี้ตั้งทิ้งไว้ประจานตัวเองเล่น โคนันคุงจึงหน้าเหี่ยวหน้าดำนอนอยู่บนตู้ต่อไป เอวังด้วยประการฉะนี้
แกะจากฟักทองนั่นแหละเน้อ แต่เป็นฟักทองไหว้เจ้าลูกเล็กๆ ลูกละสิบบาท เราไม่มีมีดแกะสลักก็เอามีดปอกผลไม้จิ้มเอา แล้วใช้ไม้จิ้มฟันทะลวงจุดที่แคบๆ เล็กๆ อีกที รอยแกะเลยไม่ค่อยเรียบเท่าไหร่ ถ้ามีมีดแกะคงเรียบกว่านี้เน้อ
โปรเจ็คท์ประติมากรรมชิ้นต่อไปที่ยังไม่ได้ฤกษ์ (บ้า) เกิด....เลมอนพายแบบรันจัง!! (ー∇ー)/
ลงท้าย...ขอบคุณที่ยังอ่านอยู่และสวัสดีค่ะ ^ ^ /
Cherie
7 พ.ย. 2549 เวลา 19:52 น.
จะเม้น แต่กลัวโดนยำ...ว่าปกน่ะ มันเหมือนคั่นหน้าในเล่มมากกว่า ฉันว่าจุดดึงสายตามันContrastมากไปหน่อยแล้วหัวเรื่องไม่เด่นเลย(สรุปว่าชื่ออะไรวะ?) ส่วนลายเส้น น่ารักดี ดวงตากลวงๆเหมือนSDของเค้าเลย ในที่สุดเราก็พบญาติของเราแล้ว กร๊ากๆ
ส่วนโฆษณา มันเป็นเดจาวูสำหรับผมมากครับ ผมว่าผมเคยเห็นหน้าตาอารมณ์นี้ แล้วก็ลำดับช่องแบบนี้ในขบวนการแกล้งจนน่ะครับ ดูๆไปเหมือนนายกชอบกล แต่ชอบไอ้กรอบที่2นั่นจัง โหดดี
Year Bookชั้นยังตบกันเรื่องThemeหลักอยู่เลย หัวข้อที่แอบยากแล้วก็นอกประเด็นหน่อยๆดันชนะท่วมท้น แต่เอาเหอะ ชั้นคงมีหน้าที่ปั่นอย่างเดียวล่ะ
อยากกลับไปทำหนังสืออีกจัง คิดถึงวันเก่าๆ (กรั่กๆ) ตอนนี้กำลังลองทำภาพประกอบหลายๆแนว ทั้งยุ่น สไตล์ตัวเอง ฝรั่งจ๋า "จุก เบี้ยวสกุล" ฯลฯ แต่พยายามใช้สีน้ำให้คล่องมืออยู่ เพราะเราไม่มีเงินซื้อโคปิค และเสน่ห์สุดๆก็สีน้ำนี่แหละ
ถ้า"ที่ร้าก"เบื่อมาก มาทำหนังสือกะเราดีกว่า ฝีมือชั้นยังดีอยู่นะก๊ะ(หลอนตัวเอง)^ ^
เก็บไว้2เล่มได้มั้ย มีคนอยากได้น่ะ(ขาที่เคยซื้อแพ็คคู่ดำ-ขาวนั่นไง)
...ทามมายตอนนั้นเค้าได้เป็นแค่กองหนุนล่ะ เด๋วก็คิดค่าลิขสิทธิ์ซะหรอก
(จะบอกว่าของลุงนี่...หาไอเดียเป็นเดือน เขียนจริง...สิบนาทียังไม่ถึงเลยมั้ง กร๊าก~~)
ไอ้ขายคงขายได้แหละป้า แต่รู้สึกว่าดีมานด์ทางเนตมันชักจะแรงกว่าอย่างมีนัยยะสำคัญพิกล ^^" (สรุปว่าไปๆ มาๆ ขายได้แต่คนในบอร์ดกันเอง - -") แต่ไงก็ยังหวังว่าจะขายวงนอกได้มั่งน้า~~~
ป้าๆ ตังค์เหลือหักจากค่าพิมพ์ ไปกินไอติมกาน~~~~ ^^/ (อีกละ อีพวกนี้มันจะไม่คิดอย่างอื่นกันเลยใช่มะ)
ลป. เอ่อ ป้า เลมอนพาย...จะกินได้มั้ยน่ะ - -a
นั่นดิ ดีมานด์ทางเน็ตมาแรง ฮา~~ ^ ^
ก๊ากกกกกกกกกก โคนัน-โอ-แลนเทิร์น...ไหม้ไปแล้วเรอะ 55555555 ป้าน่าจะเอารูปมาลงนา อยากเห็น ^ ^ 555
อยากให้มันกลับไปสู่ยุคที่ไม่มีใครรู้จักจังเล้ย จะได้ไม่ต้องรอนาน
จะเอาโดไปวางขายในงานฐานด้วยเหรอคะ? เนี่ยกำลังคิดกับเพื่อนเลยว่า จะไปหรือไม่ไปดี ถ้าไปอาจได้เจอกันเนอะ
(เตรียมอุดหนุนด้วยอีกตัว^^)
โคนันหัวฟักทองไหม้ไปแล้วรึนั่น หุหุ งี้ก็กลายเป็นขวานฟ้าหน้าดำไปแล้วน่ะสิ^^
(ไปโฆษณาให้เพื่อนๆสาวกยาโอยละ... "กิ้งก่าก็วาดโดจินด้วยน้า~~" )
เดี๋ยววันอาทิตย์เจอกันน่อ^^/
ปล. ..นั่นสิ เดธไลน์มีไว้ทำฮารุฮิอะไร เอิ๊ก
จะแวะไปอุดหนุนครับ^^
แต่งานน่ารักมากมากเลยค่ะป้า
หน้าปกดึงดูดใจเหลือเกิน
และทุกอย่างก็เกี่ยวข้องกับยุ่นซะด้วย
แอบชอบตรงราคาเท่ากับเบอร์ฉุกเฉินนี่แหละ ^ ^ ;;;
แหม๊ !! โฆษณาชีวิตจริง ๆ เลยเจ้าค่ะ