กินข้าวกันเถอะ
มองจานข้าวตัวเองแล้วสงสัยขึ้นมาว่า
ทำไมการกินพืชถึง "ได้บุญ" มากกว่าการกินสัตว์
(ขอข้ามประเด็นเรื่องอะไรคือพืช อะไรคือสัตว์ และอะไรคือเชื้อราไป)
บางคนบอกว่ากิน "สัตว์ใหญ่" บาปกว่ากิน "สัตว์เล็ก"
เพราะ "สัตว์ใหญ่" มีความรู้สึกเจ็บและรักตัวกลัวตายมากกว่า "สัตว์เล็ก"
ข้อนี้คงเป็นเหตุผลที่การกินพืช "ไม่บาป" เพราะพืชไม่เจ็บไม่ปวด
จริงเหรอ...
เราอาจจะไม่ได้ยินเสียงกะหล่ำปลีร้อง "ช่วยด้วย~~~!!!" ตอนถูกดึงขึ้นมาจากดินเพราะมันเป็นคลื่นในช่วงความถี่ที่หูเราไม่ได้ยินก็ได้นะ (ฮา)
บางคนบอกว่าเพราะเลี้ยงหมาเลี้ยงแมว เลยกินหมาแมวที่เป็นสัตว์เลี้ยงไม่ได้ มันออกจะน่ารักและดีกับคน
บางคนบอกว่าเพราะเลี้ยงหมู เลยไม่กินหมู เพราะเป็นสัตว์เลี้ยง มันฉลาดและน่ารัก กินได้ยังไง
ถ้าเราเป็นปลาทู เราคงน้อยใจตายชัก
อะไรวะ ตูน่ารักน้อยกว่าไอ้พวกสี่ขาเลี้ยงลูกด้วยนมนั่นตรงไหน!! (ฮา)
(สำหรับคนที่คิดมาก...แน่นอนว่าปลาทูไม่มีคอนเส็ปต์ของความน้อยใจ นี่เป็นการสมมติเจ๋ยๆ)
แล้วก็คงหมั่นไส้ปลาทองด้วย
ไอ้สมองปลาทอง!! ไอ้สวยไปวันๆ!! (ก๊าก)
(สำหรับคนที่คิดมาก....จริงๆ แล้วปลาทองไม่ได้ความจำสั้นนะ...)
เราเองคิดว่าจะพืชหรือสัตว์ก็คือชีวิต
แล้วมันก็ดูจะเอาแต่ใจตัวเองเกินไปที่จะตัดสินว่าชีวิตไหนสำคัญกว่ากัน
เราไม่คิดว่าตัวเองสามารถตัดสินได้ว่าชีวิตไหนกินได้ ชีวิตไหนกินไม่ได้
เพราะคิดว่า มันไม่มีเกณฑ์สำหรับตัดสิน และไม่ยุติธรรมเสียเลยถ้าจะตัดสินเอาจากความคุ้นชินของตัวเองเป็นหลัก
แล้วเราก็รวบช้อนส้อมไว้บนจานว่างเปล่า
เครดิต
ขอขอบคุณ:
Ananas comosus
Capsicum frutescens
Cucumis sativus
Glycine max
Oryza sativa
Solanum lycopersicum
และอื่นๆ ที่เราลืมไปหรือไม่รู้ตัวว่ากินไปแล้ว
ถ้าเห็นรถขนหมู ขนไก่ ขนวัว ... วันนั้นก็จะไม่กินเนื้อเหล่านั้น
(แต่วันถัดมา เราก็ไปกิชาบูได้นะ)
แล้วแต่คนๆ
เวลาเราถอนหรือหักพืช จะมีคลื่น
อะไรซักอย่างที่บอกว่าพืชกำลังเจ็บปวด
และจะเยอะมากๆ เวลาที่เราผัด ทอด ทำให้สุกน่ะ
อ่านแล้วก็คิด อะไรๆ ก็บาป งี้ที่ผ่านมาที่ทำแลบ
ฆ่าแบคทีเรียไปรวมพันโคโลนี
โอ้ว ไม่อยากคิด สงสัยบาปหนาสุดๆ
ฮ่า
ก็กินมันซะหมด เพื่อความยุติธรรม
:)
คงหมดอาลัยตายอยากน่าดู
เกิดเป็นคน หมีแพนด้า แมลงสาบ รึตัวอะไรก็ตามที่กินยากๆก็ถือเป็นความโชคดีอย่างนึง:)
ล้มวัวสักตัวให้สะใจเล่น
(โหดเจรง ๆ)